دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
سامانه رتبه بندی نشریات علمی
سامانه همایش ها
سامانه جامع رسانه‌های کشور
پایگاه استنادی علوم جهان اسلام
مرکز ملی شاپا

 آمار

تعداد نشریات21
تعداد شماره‌ها435
تعداد مقالات3,347
تعداد مشاهده مقاله3,291,221
تعداد دریافت فایل اصل مقاله2,555,645
خزائیل, حمید, منطقی, منوچهر, اکبری, بهرام. (1399). تبیین و اولویت بندی شاخص های همگرایی بخش های دفاعی و غیردفاعی. سامانه مدیریت نشریات علمی, 18(82), 239-262.
حمید خزائیل; منوچهر منطقی; بهرام اکبری. "تبیین و اولویت بندی شاخص های همگرایی بخش های دفاعی و غیردفاعی". سامانه مدیریت نشریات علمی, 18, 82, 1399, 239-262.
خزائیل, حمید, منطقی, منوچهر, اکبری, بهرام. (1399). 'تبیین و اولویت بندی شاخص های همگرایی بخش های دفاعی و غیردفاعی', سامانه مدیریت نشریات علمی, 18(82), pp. 239-262.
خزائیل, حمید, منطقی, منوچهر, اکبری, بهرام. تبیین و اولویت بندی شاخص های همگرایی بخش های دفاعی و غیردفاعی. سامانه مدیریت نشریات علمی, 1399; 18(82): 239-262.

تبیین و اولویت بندی شاخص های همگرایی بخش های دفاعی و غیردفاعی

مطالعات دفاعی استراتژیک
دوره 18، شماره 82، دی 1399، صفحه 239-262    اصل مقاله (676.9 K)
نوع مقاله: پژوهشی
نویسندگان
حمید خزائیل* 1؛ منوچهر منطقی2؛ بهرام اکبری3
1دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی پدافند غیرعامل دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
2استاد دانشگاه صنعتی مالک اشتر
3استادیار دانشگاه صنعتی مالک اشتر
چکیده
هدف پژوهش حاضر دستیابی به تبیین شاخص­های همگرایی بخش­های دفاعی و غیردفاعی و اولویت­بندی آنها است. پس از بیان مفاهیم همگرایی و انواع آن، نظریه­های همگرایی بین بخش­های دفاعی و غیردفاعی مطرح و با انجام مطالعه تطبیقی، در نهایت جمع­بندی و نتیجه­گیری می­گردد. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شده است. جامعه آماری آن، 32 نفر از متخصصان فعال در این حوزه هستند که با روش تمام شمار به عنوان نمونه آماری نیز انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده‏ها و بر اساس ابعاد و مدل پژوهش از پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی استفاده گردید. برای بررسی و یافتن پاسخ سوال­های تحقیق از آزمون­های رتبه­بندی فریدمن، تحلیل عامل اکتشافی استفاده گردید. داده­های گردآوری شده با نرم­افزار اس­پی­اس­اس تجزیه و تحلیل شدند. با توجه به شاخص­های همگرایی و نتایج آزمون انجام شده و رتبه بندی فریدمن، بالاترین امتیاز به «پویایی» و کمترین امتیاز به «رسوم» مربوط می­شود. در عامل اکتشافی و استخراج عامل­ها، کمترین اشتراکات "توجه به اعتماد متقابل" و بیشترین آن "نوآوری در فناوری" 923/0 می­باشد. در چرخش عامل­ها 12 عامل و در مجموع 799/83 واریانس را به خود اختصاص دادند. در نتیجه­گیری، شاخص­ها در دو دسته­بندی­ "بافتارها و نیازهای مشترک" و "ظرفیت­های لازم جهت ایجاد همگرایی" تقسیم­بندی گردیدند که در دسته اول، "اهداف مشترک" و "رسوم" و در حالت دوم "پویایی" و "تصمیم­گیری مشترک" بیشترین و کمترین اولویت را به خود اختصاص دادند.
کلیدواژه‌ها
شاخص‌ها و نظریه‌های همگرایی؛ توسعه؛ بخش غیردفاع؛ ظرفیت؛ بخش دفاع
مراجع

فهرست منابع:

  1. اکبری بهرام، 1393، الگویی برای کسب موفقیت فن­بازار دفاعی، تهران، دانشگاه علامه طباطبایی
  2. جمالی حسین، 1380، تاریخ و اصول روابط بین الملل، تهران: معاونت سیاسی نمایندگی ولی فقیه در نیروی مقاومت بسیج، بهار
  3. دوئرتی، جیمز و فالتزگراف، 1370، نظریه­های متعارض در روابط بین الملل، تهران: نشر قومس.
  4. روشندل اربطانی، طاهر  و همکاران، 1397، طراحی الگوی تسهیل­گرهای همگرایی فناورانه در ساختار معاونت فنی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران- فصلنامه پژوهش­های ارتباطی، سال بیست­وپنجم، شماره یک(پیاپی93)، بهار
  5. سیف­زاده، حسین، 1376، نظریه­پردازی روابط بین­الملل مبانی­وقالب­های فکری، تهران: انتشارات سمت.
  6. فرانکل جوزف، 1371، نظریه­های معاصر روابط بین الملل، ترجمه وحید بزرگی، تهران: نشر اطلاعات
  7. کولایی ­الهه، 1379، اکووهمگرایی­منطقه­ای، تهران، مرکز پژوهش­های­ علمی­ومطالعات استراتژیک خاورمیانه
  8. نقی­زاده محمد و همکاران، 1394، همگرایی توانمندی­های علمی و فناورانه بازیگران مختلف در توسعه سیستم­های تولیدی پیچیده هوایی، فصل­نامه مدیریت توسعه فناوری، شماره2، پاییز 1394
-      Ahuja, Gautam, 2000. CollaborationN etworks, Structural Holes, and Innovation:A Longitudinal Study, Administrative Science Quarterly,Vol. 45, No. 3 (Sep., 2000)

-      Almann, Lauri (2003), Eesti riigikaitse juhtimine, Tallinn: Eesti Kaitseministeerium

-      Burk, James (2002), “Theories of Democratic Civil-Military Relations,” Armed Forces and Society, vol. 29, no. 1, pp. 7–29.

-      Cottey, Andrew, Edmunds, Timothy and Forster, Andrew (eds.) (2002a), Democratic Control of the Military in Postcommunist Europe: Guarding the Guards, Basingstoke: Palgrave.

-      Feaver, Peter (1996), “The Civil-Military Problematique: Huntington, Janowitz, and the Question of Civilian Control,” Armed Forces and Society, vol. 23, no. 2

-      Hagelin, Björn. 2004. ‘Science- and Technology-Based Military Innovation: the United States and Europe’, SIPRI Yearbook 2004, Oxford, OUP

-      Janowitz, Morris (1960/1971), The Professional Soldier: A Social and Political Portrait, New York, NY: Free Press.

-      Kaldor, Mary (2006), New and Old Wars: Organised Violence in a Global Era, Cambridge: Polity Press.

-      Lindberg, Leon N.,The Political Dynamics of European Economic Integration ( Stanford: Stanford University Press, 1963 ).

-      Meri, Lennart (2000), President of the Republic on the Opening Session of the Riigikogu

-      Moskos, Charles C., Williams, J. A. and Segal, David (eds.) (2000), The Postmodern Military: Armed Forces After the Cold War, Oxford: Oxford University Press.

-      Maigre, Merle ‘Theories of Civil Military Relations’, Akadeemia, september 2009, International Centre for Defence Studies, Tallin, Estonia.

 

-      Schiff, R. (1995), “Civil-Military Relations Reconsidered: A Theory of

-      Concordance,” Armed Forces and Society, vol. 22, no. 1,.

-      B.Vagada(2012), springer-Verlag Berlin Heidelberg. [1] Globalisation and Convergence: Drivers and Strategic Outsourcing,2012

-      Wim Van Eekelen,"Turkish Civil-Military Relations and the EU: preparation for continuing Convergence" November 2005

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 886
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 687