دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
سامانه رتبه بندی نشریات علمی
سامانه همایش ها
سامانه جامع رسانه‌های کشور
پایگاه استنادی علوم جهان اسلام
مرکز ملی شاپا

 آمار

تعداد نشریات21
تعداد شماره‌ها425
تعداد مقالات3,265
تعداد مشاهده مقاله3,101,854
تعداد دریافت فایل اصل مقاله2,430,635
مرادی فر, سعیده. (1401). برندسازی ملی آمریکا و روسیه در دیپلماسی دیجیتال (مورد مطالعه؛ حساب توئیتری وزارتخانه‌های خارجه). سامانه مدیریت نشریات علمی, 6(3), 125-156.
سعیده مرادی فر. "برندسازی ملی آمریکا و روسیه در دیپلماسی دیجیتال (مورد مطالعه؛ حساب توئیتری وزارتخانه‌های خارجه)". سامانه مدیریت نشریات علمی, 6, 3, 1401, 125-156.
مرادی فر, سعیده. (1401). 'برندسازی ملی آمریکا و روسیه در دیپلماسی دیجیتال (مورد مطالعه؛ حساب توئیتری وزارتخانه‌های خارجه)', سامانه مدیریت نشریات علمی, 6(3), pp. 125-156.
مرادی فر, سعیده. برندسازی ملی آمریکا و روسیه در دیپلماسی دیجیتال (مورد مطالعه؛ حساب توئیتری وزارتخانه‌های خارجه). سامانه مدیریت نشریات علمی, 1401; 6(3): 125-156.

برندسازی ملی آمریکا و روسیه در دیپلماسی دیجیتال (مورد مطالعه؛ حساب توئیتری وزارتخانه‌های خارجه)

فصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران
دوره 6، شماره 3 - شماره پیاپی 20، آذر 1401، صفحه 125-156    اصل مقاله (780.86 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسنده
سعیده مرادی فر*
دانش آموخته دکتری روابط بین الملل دانشگاه اصفهان
چکیده
امروزه وزارتخانه‌های خارجه آمریکا و روسیه از رسانه‌های اجتماعی نظیر توئیتر برای طنین روایت‌های ملی و برندسازی ملی خود استفاده می‌کنند. آمریکا و روسیه درصدند تا تضاد منافع خود را وارد فضای مجازی کنند و جهان موازی را از طریق کانال‌های دیجیتالی خود ایجاد کنند. نبرد اصلی آمریکا و روسیه بر سر افکار عمومی بوده تا نظم مورد نظر خود را از طرق برندسازی ملی در جهان موازی دیجیتالی بوجود آورند. بر همین مبنا در این مقاله سعی شده از طریق کدگذاری سه مرحله‌ای در محتوای توئیتر وزارت خارجه آمریکا و روسیه به این پرسش‌ها پاسخ داده شود که چگونه آمریکا و روسیه به‌دنبال ایجاد برندسازی ملی خود از طریق دیپلماسی دیجیتال هستند و تفاوت رویکرد این دو دولت چیست؟ در مقام پاسخ، اشاره می‌شود که هنگام بازبینی و مطالعه دو حساب توئیتری وزارت خارجه آمریکا و روسیه، این وزارتخانه‌ها سعی در برجسته‌سازی دو برند ملی «مفهوم» از خود داشته‌اند. در حالی که آمریکا بدنبال حفظ نقش هژمونی خود در جهان و جهانی‌سازی نظم لیبرال دموکراسی بوده‌است، روسیه نیز به‌نوبه خود در تلاش برای بازتعریف نقش رهبری خود در جهان و مبارزه با نظم یکجانبه‌گرایانه آمریکا بوده‌است. این باز تعریف و مبارزه روسیه با نظم مطلوب آمریکا موجب شده تا روسیه، هویت و نقش تاریخی اتحاد جماهیرشوروی را سرلوحه عملکرد سیاسی امروز خود قرار دهد، این موضوع در حالی است که آمریکا می‌خواهد با حفظ نقش هژمونی و بسط ارزش‌های خود، هم به ارزش‌های جهان شکل‌ دهد و هم روایت خود از دولت‌های مورد هدفش را بر اساس ارزش‌ها و فرهنگ آمریکایی تحلیل کند. در این مقاله سعی شده با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، به معانی پنهان محتوای توئیت‌های وزارت خارجه آمریکا و روسیه دست پیدا کرد.
کلیدواژه‌ها
دیپلماسی دیجیتال؛ برندسازی؛ وزارت امور خارجه؛ آمریکا؛ روسیه
مراجع
فهرست منابع و مآخذ

الف. منابع فارسی

  • سالدنا، جانی (1395)، «راهنمای کدگذاری برای پژوهشگران کیفی» ترجمه، عبدالله گیویان، تهران: علمی و فرهنگی.
 

ب. منابع انگلیسی

  • Anastasiia, Z.(2020), Comparative Analysis of Digital Diplomacy Strategies in Russia and the USA, the Faculty of World Economy and International Affairs.
  • Bjola, C., & Manor, I. (2018), “Revisiting Putnam’s two-level game theory in the digital age: domestic digital diplomacy and the Iran nuclear deal”. Cambridge Review of International Affairs. 31(1), 3-32.‏
  • Cull, N. J.(2009), “Public diplomacy: Lessons from the past”. CPD Perspectives on Public diplomacy. 2(19), 1-62.
  • Deos, A.(2015). “Digital Diplomacy & Social Capital: Analysing Relational Components of Trust in US & Israeli Online Social Networks”. Doctoral dissertation. University of Otago.
  • Dinnie, K.(2008), Nation branding: Concepts, issues, practice, Routledge.
  • Duncombe, C.(2018), 'Twitter and the Challenges of Digital Diplomacy'. The SAIS Review of International Affairs. 38 (2), 91-100.
  • Fan, Y.(2010), Branding the nation: Towards a better understanding. Place branding and public diplomacy, 6(2), 97-103.‏
  • ‏Jordan, P.(2013), “Nation Branding: A Tool for Nationalism?”, Journal of Baltic Studies. 45(3), pp.283–303.
  • Hayden, C.(2012), “Social media at state: Power, practice, and conceptual limits for US public diplomacy”. Global Media Journal. 11(21). 1-21.
  • Maréchal, N.(2017), “Networked authoritarianism and the geopolitics of information: Understanding Russian Internet policy”. Media and Communication. 5(1). 29-41.
  • Manor, I.(2018), “The Digitalization of Diplomacy: Toward Clarification of a Fractured Terminology”. Oxford Digital Diplomacy Research Group, 1-20.
  • Manor, I., & Segev, E.(2015), “America’s selfie: How the US portrays itself on its social media accounts”. In Digital Diplomacy: Theory and Practice. Routledge.‏
  • Melissen, J.(2005), “Wielding soft power: the new public diplomacy”. Netherlands Institute of International Relations. Clingendael
  • Reshetnikova, L.(2018), “E-Diplomacy as Instrument for Establishment of Interethnic Relations”. In SHS Web of Conferences. 50.
  • Su, S., & Xu, M.(2015), “Twitplomacy: Social media as a new platform for development of public diplomacy”. International Journal of E-Politics 6(1), 16-29.
  • Stewart, L. G., Arif, A., & Starbird, K.(2018), “Examining trolls and polarization with a retweet network”, Workshop on Misinformation and Misbehavior Mining on the Web.
  • Stukal, D., Sanovich, S., Bonneau, R., & Tucker, J. A.(2017), “Detecting bots on Russian political Twitter”. Big data.5(4). 310-324.
  • Szondi, G.(2008), Public diplomacy and nation branding: Conceptual similarities and differences. Clingendael Institute.‏
  • Tago, A. (2017), “Public Diplomacy and Foreign Policy”. World Politics.1-16.
  • Zinovyeva, E.(2013), “US digital diplomacy: Impact on international security and opportunities for Russia”. Security Index: A Russian Journal on International Security. 19(2). 33-43.‏
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 957
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 672