| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 433 |
| تعداد مقالات | 3,330 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,167,877 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,476,697 |
مقایسه راهبردهای روسای جمهور ایلات متحده آمریکا (دوران ترامپ اول و بایدن) در منطقه هند و پاسیفیک(2024-2016( | ||
| فصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 13 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی اسدی* 1؛ سیدجلال دهقانی فیروزآبادی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بین الملل روزانه دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی استاد تمام روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| به طور مداوم در طول دهههای گذشته، قدرتهای بزرگ به ویژه ایالات متحده، استراتژیهایی را برای افزایش نفوذ و حفاظت از منافع ملی خود در منطقه هندو پاسیفیک ، به مثابه یک منطقه ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک حیاتی دنبال کردهاند. در چنین شرایطی، با ظهور و رشد کنونی چین از حیث نظامی و اقتصادی، آمریکا در چالش های منطقه ای به ویژه در هندو پاسیفیک، وارد یک جنگ سرد جدید با این کشور شده است. هدف اصلی مقاله پیش رو، تحلیل مبتنی بر تبیین نقاط اشتراک و افتراق سیاست دولت جو بایدن و ترامپ در قبال منطقه هندو پاسیفیک است. این مقایسه به نظریه انتقال قدرت اشاره دارد و از نظر روش شناسی مبتنی بر تحلیل اسنادی با تحلیل است. بدین سان، سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که راهبردهای دولتهای ترامپ و بایدن در منطقه هندو پاسیفیک چگونه بازتابی از مدیریت یا تشدید فرآیند انتقال قدرت میان ایالات متحده بهعنوان قدرت مسلط و چین بهعنوان قدرت در حال صعود هستند؟ به نظر می رسد، در حالیکه دولت ترامپ با اتخاذ رویکردی تقابلی، یکجانبهگرایانه و مبتنی بر مهار سخت، به تشدید روند انتقال قدرت میان ایالات متحده و چین در منطقه هند و پاسیفیک منجر شد، دولت بایدن با رویکردی نهادی، چندجانبهگرا و مدیریتمحور کوشیده است تا این انتقال را به رقابتی کنترلشده و مبتنی بر موازنه نرم تبدیل کند. این تفاوت در واقع نشاندهنده دو برداشت متفاوت از نظریه انتقال قدرت در سیاست خارجی ایالات متحده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| راهبرد؛ آمریکا؛ چین؛ منطقه هند و پاسیفیک؛ انتقال قدرت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 32 |
||