مبانی معرفت شناختی حکمرانی اسلامی

قرآن کریم.

آخوند خراسانی، محمدکاظم (بی‌تا)، کفایه‌الاصول، قم: مؤسسة آل‌البیت علیهم‌السلام.

آقازاده، هاشم و محبی، علی (1402). سازوکار تدوین راهبردهای روزآمد حکمرانی بر مبنای آموزه‌های اسلامی، مطالعات کارآفرینی و توسعه پایدار کشاورزی، 10(3): 152 ـ 167.

اسلامی، حسین (1395). منبع‌بودن عقل در معارف دینی از منظر علامه طباطبایی، نسیم خرد، 2(3): 73 ـ 94.

امیری، علینقی (1385). رویکردهای مختلف نسبت به رابطه علم و دین، پژوهش‌های دینی، 2(4): 155 ـ 189.

جناتی، محمدابراهیم (1372). ادوار اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی، تهران: مؤسسه کیهان.

چوپانی، یدالله (1391). بررسی علل و ریشه‌های ظاهرگرایی در فهمِ قرآن، پژوهش‌های اسلامی، 5(8): 53 ـ 87.

حسینی خراسانی، سیداحمد (1384). پاسدارى از نقش اجتهاد، مجله فقه، 12(43)، 18 ـ 48.

رجائی، مرتضی؛ لک زایی، نجف؛ ساجدیان، حمید (1404). تعریف مفهوم «حکمرانی» بر پایۀ دلالت کاربست‌های این واژه در ادبیات رهبر معظم انقلاب اسلامی(مدظله‌العالی)، حکمرانی متعالی، 6(2)، 33 ـ 60.

زرنوشه فراهانی، حسن و خلیلی، صابر (1400). بررسی و نقد دیدگاه سید قطب درباره نسبت دین و علم تجربی جدید، مطالعات علوم قرآن، 3(8)، 47 ـ 75.

سجادی، سید عبدالقیوم (1403). اصول حکمرانی در نظام سیاسی اسلام، مطالعات سیاسی و بین‌المللی، ۱(۲): ۲۵ ـ ۴۶.

سلیمانی، عبدالرحیم (1393). عقل‌گرایی اعتدالی ـ انتقادی در پذیرش باورهای دینی، دوفصلنامۀ علمی هستی و شناخت، 1(2)، 21 ـ 38.

سمیعی پاقلعه، معصومه و همکاران (1401). نقش عقل در فهم متون دینی از منظر علامه طباطبائی و شهید مطهری، معرفت فلسفی، 20(77)، 95 ـ 106.

طباطبایی، محمدحسین (بی‌تا). المیزان، قم: اسماعیلیان.

عابدی، احمد (1379). اهتمام به دین در حکومت علوى(ع)، حکومت اسلامی، 5(18)، 369 ـ 386.

عالی، محمدباقر و همکاران (1403). تعریف حکمرانی (فراترکیبِ چیستی حکمرانی)، حکمرانی متعالی، 5(18)، 63 ـ 89.

غفوری، زهرا؛ حکاک، محمد و رکنی‌جو، سیدمحمد (1402). تحلیل مضمون حکمرانی تراز اسلامی در عهد مالک اشتر، مدیریت اسلامی، 31(3): 47 ـ 69.

کلینی، محمد‌بن‌یعقوب (1407ق). الکافی، تهران: دارالکتب الإسلامیه.

گایینی، ابوالفضل (1389). پیش‌فرض‌های معرفت‌شناسی در مدیریت اسلامی، روش‌شناسی علوم اسلامی، 9(37): 69 ـ 109.

گل میمی، مسلم؛ دیهیم‌پور، مهدی؛ مطلبی، ابوطالب و فاضلی کبریا، حامد (1399). الویت‌بندی راهبردهای مؤثر در حکمرانی خوب با رویکرد ساختاری تفسیری (براساس نامه 53 نهج‌البلاغه)، مطالعات علوم اسلامی انسانی، 6(23)، 88 ـ 107.

مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی (1389). فرهنگ‌نامه اصول فقه، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامى.

معلمی، حسن (1389). نقش اجتهاد در تدوین علوم انسانی اسلامی، انسان‌پژوهی دینی، 7(23)، 115 ـ 130.

Ali, M. (2015). Governance and good governance: A conceptual perspective. The Dialogue, 10(1), 65–77.

https://www.qurtuba.edu.pk/thedialogue/The%20Dialogue/10_1/Dialogue_January_March2015_65-77.pdf

Ansell, C., & Torfing, J. (Eds.). (2022). Handbook on theories of governance (2nd ed.). Edward Elgar Publishing.

Chhotray, V., & Stoker, G. (2009). Governance theory and practice: A cross-disciplinary approach. Palgrave Macmillan.

Fukuyama, F. (2013). What is governance? CGD Working Paper, 314. Center for Global Development. https://www.cgdev.org/publication/what-governance-working-paper-314

Kooiman, J. (2003). Governing as governance. Sage Publications.

Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. (2007). Good governance practices for the protection of human rights. United Nations. (HR/PUB/07/4)

United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (UNESCAP). (n.d.). What is good governance?

https://www.unescap.org/sites/default/files/good-governance.pdf

World Bank. (1992). Governance and development. The World Bank.