سرریز فناوری، ارزش‌افزوده و اقتصاد مقاومتی در ایران: الگوی تعادل عمومی قابل محاسبه | ||
| فصلنامه اقتصاد دفاع و توسعه پایدار | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 8، تابستان 1397، صفحه 9-34 اصل مقاله (919.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حمزه شیخیانی* 1؛ علی حسین صمدی2؛ ابراهیم هادیان2؛ پرویز رستم زاده3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری اقتصاد دانشگاه شیراز | ||
| 2دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه شیراز | ||
| 3استادیار گروه اقتصاد دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| بخش‌های مهم اقتصادی که در سیاستهای ابلاغی اقتصاد مقاومتی به آن تأکید شده بخش ارزش‌افزوده و تولید است. نهادهای اقتصادی می‌توانند با افزایش سرریز فناوری و بهره‌وری بر ارزش‌افزوده تأثیرگذار باشند. هدف این مقاله بررسی تأثیر اقتصاد مقاومتی بر ارزش‌افزوده بخش‌های مختلف اقتصادی است. برای رسیدن به این هدف، الگوی دکالو و همکاران (2013) تعدیل شده و اثر شاخص اقتصاد مقاومتی بر سرریز فناوری و تابع تولید بررسی شده است. سؤال مطرح شده در مقاله حاضر این است که اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی چه تأثیری می‌تواند بر ارزش‌افزوده بخش‌های اقتصادی داشته باشد؟ برای پاسخ به این سؤال، از الگوی تعادل عمومی قابل محاسبه و نرم‌افزار گمز، استفاده شده است. نتایج سناریوی اول نشان می‌دهد در صورت عدم اجرای سیاستهای ابلاغی اقتصاد مقاومتی، ارزش‌افزوده در بخش‌های کشاورزی، خدمات و سایر کاهش مییابد ولی در بخش‌های صنعت، نفت و گاز و معدن تغییرات مثبت است. در سناریوی دوم، نتایج نشان داد که با بهبود وضعیت نهادی در کشور در اثر اجرای سیاستهای ابلاغی اقتصاد مقاومتی، ارزش‌افزوده در همه بخش‌های اقتصادی افزایش مییابد؛ بنابراین پیشنهاد میشود در کنار اجرای سیاستهای ابلاغی اقتصاد مقاومتی، به بهبود وضعیت نهادی کشور توجه شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اقتصاد مقاومتی؛ ارزش‌افزوده؛ الگوی تعادل عمومی قابل‌محاسبه؛ ایران؛ سرریز فناوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 732 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 896 |
||