مقاله پژوهشی:روش‌های تقویت هماهنگی بین سازمانی در مدیریت راهبردی بحران‌های طبیعی | ||
| مطالعات بین رشته‌ای دانش راهبردی | ||
| مقاله 13، دوره 9، شماره 35 - شماره پیاپی 1، تابستان 1398، صفحه 346-311 اصل مقاله (887.8 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| داود بهمنش شکیب1؛ امیرحسین الهامی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری آینده‌پژوهی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی | ||
| 2پژوهشگر توسعه | ||
| چکیده | ||
| هماهنگی بین سازمانی از دغدغه‌های اساسی مدیریت بحران در بسیاری از کشورها است که فقدان آن در مدیریت بحران‌های طبیعی، عوارضی از قبیل افزایش تلفات، جراحات و هزینه‌های مالی را به دنبال دارد. این پژوهش، به‌منظور بیان روش‌های تقویت هماهنگی بین سازمانی در مدیریت راهبردی بحران‌های طبیعی، از طریق تئوریزه نمودن و چارچوب‌بندی عوامل مؤثر بر این نوع از هماهنگی و سنجش میزان تأثیر هر عامل در قالب مدل مفهومی صورت گرفته است. تحقیق از نوع کاربردی و توسعه‌ای است و اطلاعات آن براساس مطالعات کتابخانه‌ای (اسنادی) و اطلاعات ناشی از مصاحبه با خبرگان(با روش دلفی) و استفاده از نظرات 100 نفر از صاحب‌نظران دارای تجربه عملی در این حوزه (با استفاده از نرم‌افزارهای spss) سامان یافته است و در نهایت با استفاده از مدل معادلات ساختاری (با استفاده از نرم‌افزار Amos)عوامل مؤثر بر هماهنگی بین سازمانی و نوع رابطه بین آن‌ها احصا شده که مدل مفهومی مذکور با درصد بالایی مورد تأیید واقع شد. براساس نتایج حاصله از مدل ارائهشده و نوع رابطه بین عوامل آن، شش روش تقویت هماهنگی بین سازمانی در مدیریت راهبردی بحران‌های طبیعی حاصل گردید. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| بحران طبیعی؛ مدیریت راهبردی بحران؛ هماهنگی بین سازمانی؛ مدل هماهنگی بین سازمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 825 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 641 |
||