بررسی تأثیر رسانه دینی برای افزایش دین‌داری در جامعه (مطالعه موردی تلویزیون) | ||
| امنیت ملی | ||
| مقاله 6، دوره 5، شماره 17، پاییز 1394، صفحه 157-182 اصل مقاله (1.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| رضا علیدادی1؛ غلامرضا گودرزی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی فضای سایبر | ||
| 2دانشگاه امام صادق(ع)، | ||
| چکیده | ||
| رسانه دینی که برگرفته از تعالیم دین اسلام و قرآن کریم است، عنصر مهمی از فرهنگ یک جامعه دینی تلقی میشود که کارکردهای آن براساس آموزههای دینی و در جهت هدایت جامعه است. این هدایت میتواند با استفاده از شیوههای مطرح‌شده در نظریههای تأثیر رسانهای همانند، نظریه واسطهای، برجسته‌سازی، تزریق، کاشت و استحکام سازی ، به‌مرور شکل گیرد. با استفاده از این نظریه و نظریه تأثیر بر مخاطب متشکل از آگاهی، ترغیب، تصمیم، تأیید، مدل جدیدی از کارکرد رسانه تا تأثیر بر مخاطب مطرح میکند. در این مدل به چهار گزینه نظریه تأثیر، فرضیه "اقدام" اضافه میشود که هم مدل پیشنهادی هم فرضیه "اقدام" با استفاده از روش دلفیفازی مورد تأیید نخبگان قرار گرفت و درنهایت پارادایم جدیدی به نام مراسم دین‌داری یکپارچه که تغییری در هدف، شیوه و سبک برگزاری مراسم دینی، مذهبی است، در جامعه مطرح میکند. این پارادایم جدید تأثیر مثبتی بر دین‌داری جامعه میگذارد و باعث برگزاری پرشور مراسم مذهبی شده، دستههای کوچک برگزارکننده این‌گونه مراسم را به گروههای بزرگ شهری، استانی، ملی و درنهایت درسطح امّت اسلامی تبدل میکند. درنتیجه این عملکرد رسانه دینی، مخصوصا رسانه تلویزیون، میتوان گفت این رسانه در افزایش دین‌داری جامعه، به نحو مطلوبی مؤثر است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| دین‌داری یکپارچه؛ رسانه دینی؛ نظریه کاشت؛ نظریه استحکام؛ نظریه اقدام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,937 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 950 |
||